محتاج دعا

مونس دل غریبم سلام:

آخیش نمردمو یه بار دیگه اومدم بنویسم....آقا دارم از بغض خفه میشم!

خیلی سخته یه دنیا دلتنگی داشته باشی و نتونی خودتو سبک کنی....

خیلی سخته یه درد به اندازه ی تموم کوه های دنیا روی شونت احساس کنی ولی مرحمی براش نداشته باشی...

امام رضا تو رو قسم به خواهرت معصومه(س) تو یه راهی جلو پام زار...آقا خیلی چیزا رو نمیشه اینجا گفت...تو مرحمی بزار روی دردی که داره کهنه میشه...

امام رضا رگ خوابم دستت نیومده؟مگه نمیدونی این دل غم زده هنوز امید داره؟مگه نمیدونی چشمام به مهربونیت خیره مونده؟

دارم به مهربونیت زل میزنم که دل مریضمو شفا بدی...امام رضا دیگه سفارش نمیکنما آخه یقین دارم وقتی قسمت دادم به خواهرت رومو زمین نمیندازی...آخه خواهر عزیزه...حاشا به کرمت اگه نسبت به تقاضام بی تفاوت باشی...بهم بفهمون که خواهرت برات عزیزه...بهم بفهمون که معجزه هنوز هم اتفاق میوفته...

--تو رو خدا هرکسی این مطلب رو خوند منو از دعای خیر بی بهره نکنه...

--منتظر دعاهای قشنگتونم اگه شده با یه صلوات...امن یجیب...آیه الکرسی...یا هر چیز دیگه!

به امید دیدار